Osteochondrose is de meest voorkomende ziekte van alle aandoeningen van de wervelkolom. Omdat osteochondrose direct een dystrofisch-degeneratieve laesie is van de tussenwervelschijven, leidt dit als gevolg daarvan tot een onomkeerbare verandering in hun structuur, evenals in de vorm van de schijven zelf die de thoracale wervelkolom vormen.
Naarmate een persoon ouder wordt, ontwikkelen deze veranderingen in zijn wervelkolom zich steeds meer, en tegen de leeftijd van ongeveer 40-45 jaar lijdt bijna iedereen aan spinale osteochondrose. Osteochondrose van de thoracale wervelkolom zelf ontwikkelt zich veel minder vaak dan bijvoorbeeld de lumbale of cervicale wervelkolom, omdat de wervels daarin veel minder mobiel zijn dan in andere wervelzones. Bovendien heeft het achterste gebied in het borstgebied een meer ontwikkeld spierkorset, dat de wervelkolom in het thoracale gebied veel beter ondersteunt dan in andere.
Wat is deze thoracale osteochondrose?
Thoracale osteochondrose vertegenwoordigt direct een scheiding van de schijven tussen de wervels met een gelijktijdige afname van hun dikte en, als gevolg daarvan, het daaropvolgende knijpen van de zenuwuiteinden die zich in de intercostale zone van de menselijke borst bevinden.
We merken echter nogmaals op dat vanwege het feit dat de fysiologische fixatie door de ribben bij mensen vrij rigide is, het deel van de wervelkolom in het borstgebied het minst gevoelig is voor osteochondrose. Het is thoracale osteochondrose die een zeldzaam verschijnsel is in vergelijking met bijvoorbeeld cervicale of lumbale osteochondrose.
Meestal zijn bij osteochondrose van de thoracale wervelkolom de schijven tussen de wervels van de thoracale wervelkolom, waaronder twaalf thoracale wervels, betrokken bij het pathologieproces. Maar meestal treden bij osteochondrose van het thoracale gebied pathologische veranderingen op in de bovenste thoracale wervels. Er zijn verschillende graden van schade aan thoracale osteochondrose, en hieronder zullen we ze in meer detail bekijken.
Predisponerende factoren voor de ontwikkeling van thoracale osteochondrose
De moderne wetenschap heeft de exacte oorzaken van thoracale osteochondrose nog niet volledig vastgesteld. Op dit moment is het in de geneeskunde gebruikelijk om de volgende predisponerende factoren, of zogenaamde risicofactoren, te identificeren, waardoor osteochondrose van het thoracale gebied in de wervelkolom optreedt:
- erfelijke aanleg;
- overmatige fysieke activiteit in dit deel van de wervelkolom;
- letsel aan de wervelkolom, zoals vallen of kneuzingen in het thoracale gebied;
- veranderingen die optreden met de leeftijd in de tussenwervelschijven en leiden tot een afname van de hydratatie in de weefsels van de schijven;
- stoornissen in de bloedtoevoer in het borstgebied.
Oorzaken die bijdragen aan de ziekte van thoracale osteochondrose
De ontwikkeling van de ziekte osteochondrose wordt in het algemeen in grote mate bevorderd door lichamelijke inactiviteit, dat wil zeggen een gebrek aan spierbelasting, wat leidt tot een verzwakking van de functies van het spierkorset en, als gevolg daarvan, tot verhoogde belasting van de tussenwervelschijven en ligamenten.
Bijkomende redenen voor de ontwikkeling van thoracale osteochondrose zijn:
- onderkoeling van het lichaam;
- aanwezigheid van chronische stressvolle situaties;
- eerdere infecties;
- moeilijke fysieke arbeidsomstandigheden;
- hormonale stoornissen die in het lichaam zijn ontstaan;
- verstoring van het metabolische proces in het lichaam;
- de aanwezigheid van aangeboren afwijkingen van de wervelkolom, namelijk het thoracale gebied.
Als gevolg van blootstelling aan een combinatie van deze factoren, of soms zelfs maar één, ontwikkelen zich in de loop van de tijd dystrofisch-degeneratieve onomkeerbare processen in de tussenwervelschijven:
- de nucleus pulposus van de tussenwervelschijf begint geleidelijk de vloeistof te verliezen die hij heeft afgescheiden om een smerende functie te vervullen, wat uiteindelijk de schokabsorberende functie van deze schijf aanzienlijk vermindert;
- Door de verhoogde belasting wordt de vezelige ring van de wervels zelf kwetsbaarder, wat op zijn beurt leidt tot de geleidelijke vernietiging ervan.
Symptomen en tekenen van thoracale osteochondrose van de wervelkolom
Klinische symptomen van thoracale osteochondrose zijn volledig afhankelijk van de volgende factoren:
- leeftijd van de patiënt;
- mate van schade door de ziekte;
- stadia van osteochondrose van de thoracale wervelkolom: remissie of exacerbatie.
De belangrijkste tekenen van osteochondrose van het thoracale gebied zijn:
- pijn op de borst in het gebied van de wervelkolom, de zogenaamde dorsago;
- pijnlijke schade aan de zenuwuiteinden van het ruggenmerg - radiculopathie;
- buiksyndroom;
- hartsyndroom of veranderingen in de hartspier, met karakteristieke pijn die zelfs onder invloed van trinitroglycerine aanhoudt;
- longsyndroom, in de vorm van congestie in de longen met tekenen van hypoxie, dat wil zeggen verstikking.
Er wordt geen stijging van de lichaamstemperatuur waargenomen bij een patiënt met thoracale osteochondrose, wat ook een direct differentieel diagnostisch teken is. Dorsalgie in het borstgebied, als een van de belangrijkste symptomen van osteochondrose, duidt op het optreden van scheuren in de vezelige ring en vervorming van de nucleus pulposus. Bij het palperen wordt de pijn in dit deel van de borstkas alleen maar heviger en nemen de symptomen toe.
Bovendien zijn de karakteristieke symptomen van thoracale osteochondrose met compressiemyelopathie, dat wil zeggen vervorming van zenuwuiteinden:
- gevoel van “spelden-en-naalden” - paresthesie;
- pijn langs de samengedrukte zenuw is een veel voorkomend symptoom;
- verminderde gevoeligheid voor temperatuur en aanraking;
- Een verminderde motorische functie van de wervelkolom is ook een van de karakteristieke symptomen.
Als u dergelijke symptomen ontdekt, moet u een specialist raadplegen. Vooral het optreden van symptomen in combinatie en hun intensiteit zijn gevaarlijk. Tegelijkertijd is het ongepast om de symptomen te behandelen zonder de oorzaken en factoren van de ziekte uit te roeien.
Mate van ziekte met thoracale osteochondrose
Elke graad van de ziekte met thoracale osteochondrose wordt gekenmerkt door zijn eigen pathologie, die alleen zijn eigen klinische symptomen heeft. De moderne geneeskunde onderscheidt vier graden van osteochondrose van het thoracale gebied (op dezelfde manier - lumbale en cervicale osteochondrose) en dienovereenkomstig vier ontwikkelingsperioden. Laten we ze eens nader bekijken.
Eerste graad die wordt gekenmerkt door het feit dat er scheuren verschijnen in de vezelige ring, waarin vervolgens de nucleus pulposus doordringt. Deze periode van ontwikkeling van de ziekte thoracale osteochondrose wordt gekenmerkt door de volgende symptomen:
- het optreden van pijn in de wervelkolom die niet verder reikt dan de lokalisatie van de laesie;
- deze pijnen kunnen constant zijn of zich uiten als lumbago;
- Er kan krampachtige samentrekking van de spieren in het thoracale gebied optreden, vergezeld van pijn in het hartgebied.
Tweede graad De ontwikkeling van thoracale osteochondrose wordt gekenmerkt door het pathologische optreden van verhoogde tussenwervelmobiliteit met de volgende klinische manifestaties:
- subluxaties verschijnen in de thoracale wervelkolom;
- pijn intensiveert tijdens beweging;
- ongemak treedt op wanneer de positie lange tijd wordt gehandhaafd.
Derde graad gekenmerkt door breuk van de vezelige ring en het verlaten van de nucleus pulposus buiten zijn grenzen. Tijdens deze periode van de ziekte met osteochondrose van de thoracale wervelkolom beginnen hernia's tussen de wervels te verschijnen, waarvan de klinische symptomen behoorlijk ernstig zijn. Namelijk – neurovasculair, spiertonisch en reflexdystrofisch.
Naast het bovenstaande wordt de derde graad van osteochondrose van het thoracale gebied gekenmerkt door een verandering in de volgende aandoeningen van de wervelkolom:
- zwakke fixatie van de wervelkolom;
- beperkte mobiliteit van het wervelkolomgebied, gemanifesteerd in de vorm van kyfose of scoliose.
Vierde graad – het dystrofisch-degeneratieve proces beïnvloedt alle structuren rondom de wervelkolom. De gele, interspinale en andere ligamenten zijn bij dit pathologische proces betrokken en fibrose treedt op in de structuren rondom de wervelkolom. Tijdens deze periode van de ziekte met thoracale osteochondrose wordt klinisch een zogenaamde staat van remissie waargenomen.
Complicaties
Met verdere progressie van de ziekte met thoracale osteochondrose kunnen bijbehorende complicaties ontstaan:
- ontsteking van de zenuwuiteinden van het ruggenmerg;
- het optreden van hernia’s tussen de wervels;
- ontwikkeling van vegetatieve-vasculaire dystonie;
- ontwikkeling van de hernia van Schmorl;
- ziekte met spondyloartrose;
- pathologische groei van botgroei - osteofyten;
- aanzienlijke verkleining van het wervelkanaal.
Opgemerkt moet worden dat de ernst van de complicaties als gevolg van thoracale osteochondrose volledig afhangt van de voortgang van het ziekteproces en, natuurlijk, van de effectiviteit van behandelmethoden voor osteochondrose van de thoracale wervelkolom.
Diagnostiek en zijn methoden
In de praktijk worden verschillende methoden gebruikt om thoracale osteochondrose te diagnosticeren. Hiervan is röntgenonderzoek het meest gebruikelijk, waarvan de resultaten behoorlijk informatief zijn. De tekenen van thoracale osteochondrose die in dit onderzoek zijn geïdentificeerd, zijn de volgende:
- de contouren van de schijven tussen de wervels zijn verstoord;
- de randen van de afdekplaten hebben een golvend karakter gekregen;
- tussenwervelschijven zijn van vorm veranderd;
- osteofyten verschenen - pathologische botgroei in de wervelkolom;
- de uncinate processen van de wervels zijn groter en scherper geworden;
- de lichamen van de borstwervels hebben hun normale vorm veranderd;
- de hoogte van de schijven tussen de wervels is aanzienlijk afgenomen;
- hernia's gevormd tussen de wervels.
In sommige gevallen wordt een methode voor het diagnosticeren van thoracale osteochondrose van de wervelkolom toegepast door middel van een röntgencontrastonderzoek, dat de volgende tekenen van deze ziekte bepaalt:
- bij gevorderde pathologie vult het contrastmiddel de schijf tussen de wervels volledig;
- met behulp van een contrastmiddel zijn de contouren van de nucleus pulposus zichtbaar, die ongelijkmatig van aard zijn;
- Wanneer de tussenwervelschijf wordt vernietigd, dringt het contrastmiddel grotendeels voorbij zijn grenzen, tot in het wervelkanaal.
Alleen een juiste diagnose stelt u in staat de juiste behandeling te bepalen.
Behandeling van osteochondrose
Behandeling van thoracale osteochondrose is mogelijk met behulp van een van de volgende methoden, waarbij rekening wordt gehouden met de resultaten van de diagnose van thoracale osteochondrose, namelijk:
- conservatief-traditionele behandeling van de wervelkolom;
- behandeling van thoracale osteochondrose met behulp van tractie;
- chirurgische ingreep.
Behandeling van thoracale osteochondrose, conservatief genoemd, is complex voor de behandeling van elk type osteochondrose: medicijnen, fysiotherapie, oefentherapie. Niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen zijn gericht op het verlichten van pijn in de wervelkolom, die bekend staat om thoracale osteochondrose. Opgemerkt moet worden dat deze medicijnen ontstekingsprocessen, evenals zwelling die optreedt, zeer goed elimineren, waardoor het proces van compressie van de zenuwwortels wordt verminderd. In meer complexe gevallen van thoracale osteochondrose kan de behandelende arts bovendien een aantal medicijnen voorschrijven, bijvoorbeeld enkele sterke pijnstillers en spierverslappers die het optreden van spierspasmen blokkeren.
Wanneer de pijn afneemt of onder controle is, dat wil zeggen tijdens remissie, wordt fysiotherapie voorgeschreven, evenals oefentherapie en massage. Dit zijn allemaal belangrijke componenten van een complexe behandeling. Een van de belangrijkste fysiotherapeutische middelen om de ziekte te behandelen en te voorkomen is gepulseerde magnetische therapie via speciale therapeutische apparaten voor klinisch en thuisgebruik.
Alleen magnetische therapie met speciale parameters is goedgekeurd voor gebruik tijdens exacerbaties; er zijn therapeutische apparaten om zowel acute als chronische pijn te bestrijden. Dit systeem is tevens geschikt voor de behandeling van de lumbosacrale en cervicale wervelkolom.
Naast het bovenstaande kan tractiebehandeling ook met succes worden gebruikt om thoracale osteochondrose te behandelen, dat wil zeggen behandeling van thoracale osteochondrose door middel van speciale tractie. Bij deze methode worden de paravertebrale spieren, weefsels en ligamenten onderworpen aan tractie, wat leidt tot een vergroting van de tussenwervelafstand. Zelfs anderhalve millimeter is voldoende om de zwelling te verminderen, compressie te elimineren en ook de spanning in de spieren grenzend aan de wervelkolom te verlichten. Hoe dan ook is het belangrijkste principe van conservatieve behandeling de complexiteit ervan. De behandeling zal langdurig en regelmatig moeten worden uitgevoerd, dit is de enige manier om op resultaat te hopen.
Maar chirurgische interventie als een soort behandeling voor osteochondrose is alleen aan te raden als de bovenstaande methoden voor de behandeling van thoracale osteochondrose niet het gewenste resultaat opleveren.